Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Διαβάστε Α’ Σαμ. 8:4-22 και Λευιτ. 8:10-13. Ποιος ήταν ο ρόλος και η δράση των προφητών σε σχέση με τους βασιλείς και τους ιερείς;

Οι προφήτες συναντούσαν τους βασιλιάδες τόσο σε ευχάριστες όσο και σε δυσάρεστες καταστάσεις. Όταν οι Ισραηλίτες ζήτησαν βασιλιά (Α’ Σαμ. 8:4-22), δήλωσαν: «Κατάστησε, λoιπόν, σε μας έναν βασιλιά για να μας κρίνει, όπως έχουν όλα τα έθνη» (Α’ Σαμ. 8:5). Τι θλιβερό αλλά ισχυρό παράδειγμα του κινδύνου που αντιμετωπίζει ο λαός του Θεού σε κάθε εποχή: την επιθυμία να μοιάσει με τους γύρω του. Σε αυτή την περίπτωση, δεν είχαν ιδέα τι θα προκαλούσε αυτό το αίτημα, παρόλο που προειδοποιήθηκαν εγκαίρως από τον Θεό μέσω του προφήτη Του (Α’ Σαμ. 8:11-18). Παρά την προειδοποίηση που έλαβαν, εξαιτίας των επιθυμιών τους, ο Σαμουήλ έχρισε σύντομα τον πρώτο βασιλιά του Ισραήλ, τον γνωστό στην Αγία Γραφή ως βασιλιά Σαούλ.

Τα βιβλία Α’ και Β’ Βασιλέων καθώς και Α’ και Β’ Χρονικών καταγράφουν το είδος και την ποιότητα της διακυβέρνησης των βασιλιάδων του Ισραήλ και του Ιούδα. Η ιερή ιστορία δείχνει ότι οι βασιλιάδες που έπραξαν το κακό ενώπιον του Θεού ήταν πολύ περισσότεροι από εκείνους που έπραξαν το καλό. Ένας από τους κύριους ρόλους των προφητών ήταν να επαναφέρουν τους άπιστους βασιλιάδες στην υπακοή στον νόμο του Θεού. Ως αποτέλεσμα, οι προφήτες αυτοί αντιμετώπισαν απειλές, ενώ ορισμένοι μάλιστα κακοποιήθηκαν ή θανατώθηκαν από βασιλιάδες που απομάκρυναν τον λαό από τον Θεό (Α’ Βασ. 18:4-19, Β’ Χρον. 24:20-22).

Οι προφήτες σχετίζονταν επίσης με τους ιερείς. Ο Μωυσής, ένας προφήτης του Θεού, έχρισε τον Ααρών και τους γιους του ως τους πρώτους Ισραηλίτες ιερείς (Λευιτ. 8:10-13). Υπήρχαν φορές που οι ιερείς ελέγχονταν από τον Θεό μέσω των προφητών (Ωσ. 6:9, Μαλαχ. 2:1-3). Ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ολόκληρος ο οίκος του Ηλεί, ο οποίος ελέγχθηκε για τις διεφθαρμένες του πράξεις (Α’ Σαμ. 2:27-36). Οι επιπλήξεις αυτές ήταν ιδιαίτερα αυστηρές, καθώς αφορούσαν πρόσωπα με ειδικά προνόμια και ιερές ευθύνες.

Οι προφήτες ήταν επίσης διδάσκαλοι του λαού (Β’ Χρον. 34). Μετέφεραν τα μηνύματα του Θεού στους ιερείς, τους βασιλιάδες και σε ολόκληρο τον λαό (Ιερ. 5:31, Ιεζ. 22:26). Επιπλέον, απευθύνονταν και στα γύρω έθνη, παρουσιάζοντας το σχέδιο του Θεού για την πορεία τους - ένα θέμα που συναντάμε συχνά στα κείμενα των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης (Ησ. 60:1-3, Ησ. 62:1-2).

Οι προφήτες δεν καλούνταν μόνο να μεταδώσουν με ακρίβεια τα μηνύματα που τους έδινε ο Θεός, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις λάμβαναν οδηγίες να τα καταγράψουν και να τα διαφυλάξουν (Β’ Χρον. 13:22). Και πάλι, όσο ανθρώπινοι κι αν ήταν, με όλες τις αδυναμίες που αυτό συνεπάγεται, υπήρξαν άνδρες και γυναίκες της προσευχής και του Λόγου, αφοσιωμένοι στην υπηρεσία του Θεού και του λαού Του (Ιερ. 42:4, Β’ Βασ. 22:15-17).