Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Η Αγία Γραφή είναι γεμάτη από ζωντανές εικόνες και παραδείγματα που μας βοηθούν να καταλάβουμε την αλήθεια. Για παράδειγμα, ολόκληρο το σύστημα θυσιών της Παλαιάς Διαθήκης -τα πατριαρχικά θυσιαστήρια, η σκηνή του Μαρτυρίου και ο ναός της Ιερουσαλήμ- αποτελούσε μια εικονογραφική αναπαράσταση της εξιλαστήριας θυσίας του Χριστού επάνω στον σταυρό και της ουράνιας αρχιερατικής Του διακονίας (Εβρ. 8:1-6).

Στις προφητείες του Δανιήλ, τα βασίλεια και οι δυνάμεις του κόσμου παρουσιάζονται με διάφορους συμβολισμούς: ως διαφορετικά μέρη ενός μεγάλου αγάλματος (Δαν. 2:31-45), ως ζώα και κέρατα (Δαν. 7:και 8) και ως δύο βασιλιάδες (Δαν. 11). Παρόμοιες αναπαραστάσεις εμφανίζονται και στο βιβλίο της Αποκάλυψης, όπως στην περίπτωση των δύο θηρίων του κεφαλαίου 13.

Στις διδασκαλίες Του, ο Ιησούς παρομοίασε τον Εαυτό Του, μεταξύ άλλων, ως τον Άρτο της Ζωής (Ιωάν. 6:35, 41-58), το Φως του κόσμου (Ιωάν. 8:12, 9:5) και την Αληθινή Άμπελο (Ιωάν. 15:1-8). Μέσα από την παραβολή του σπορέα (Ματθ. 13:1-9, 18-23) και πολλές άλλες παραβολές (Ματθ. 13:24-52 κ.ά.), ο Ιησούς παρουσίασε τη φύση και την ανάπτυξη της βασιλείας Του.

Διαβάστε Ιεζ. 4:1-8. Γιατί πιστεύετε ότι ο Θεός δεν μίλησε μόνο προφορικά, αλλά επέλεξε να αναπαραστήσει συμβολικά ορισμένα από τα μηνύματά Του;

Μια ζωντανή παραστατική αναπαράσταση εμφανίζεται στον Ιεζ. 4:1-8, όπου ο Θεός ζήτησε από τον προφήτη να κατασκευάσει ένα μικρό ομοίωμα της Ιερουσαλήμ και να ξαπλώσει, πρώτα στην αριστερή του πλευρά για 390 ημέρες, αναπαριστώντας τον οίκο του Ισραήλ, και έπειτα στη δεξιά του πλευρά για 40 ημέρες, αναπαριστώντας τον οίκο του Ιούδα. Μια άλλη συγκλονιστική οπτική εμπειρία ήταν ο γάμος του Ωσηέ με την πόρνη Γόμερ. Αυτή η πράξη, που έγινε κατόπιν θεϊκής εντολής, συμβόλιζε την πνευματική απιστία του Ισραήλ απέναντι στον Θεό (Ωσηέ 1:2-9).

Αυτές οι δραματικές εμπειρίες του Ιεζεκιήλ και του Ωσηέ μπορεί να μας φαίνονται σήμερα σοκαριστικές. Αλλά αυτός ακριβώς ήταν ο σκοπός τους: να προκαλέσουν σοκ - όχι μόνο σε εμάς, αλλά και στους ανθρώπους της εποχής τους. Σε μια περίοδο που οι προειδοποιήσεις των προφητών απορρίπτονταν ανοιχτά (βλ. Β’ Χρον. 36:15-21), η τελευταία πράξη του θεϊκού ελέους ήταν να αφυπνίσει τον λαό με συγκλονιστικό τρόπο, ώστε να συνειδητοποιήσει την πραγματική του κατάσταση και να οδηγηθεί σε γνήσια μετάνοια. Μια τόσο έντονη παρουσίαση θα έπρεπε να τους είχε δείξει πόσο σοβαρά όφειλαν να λάβουν τις προειδοποιήσεις του Θεού.

ΣΚΕΨΗ: Τι είδους “δραματοποίηση” (παραστατική αναπαράσταση) θα μπορούσε να κάνει κάποιος σήμερα για να μας προειδοποιήσει, για παράδειγμα, σχετικά με την κατάσταση της Λαοδίκειας; (Βλ. Αποκ. 3:14-18.)