Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Η Αγία Γραφή περιλαμβάνει μια ποικιλία από τρόπους γραφής, τους οποίους χρησιμοποίησαν οι θεόπνευστοι αγγελιοφόροι του Θεού. Ορισμένα τμήματα θυμίζουν προσωπικό ημερολόγιο (βλ. Αριθ. 33:1-49). Από την άλλη πλευρά, τα βιβλία του Δανιήλ, του Ζαχαρία και του Ιωάννη περιλαμβάνουν παραδείγματα αποκαλυπτικής γραφής, η οποία χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από έντονο συμβολισμό, κοσμικά και παγκόσμια θέματα, καθώς και περιγραφές ουράνιων όντων.

Διαβάστε Ησ. 13:1. Πώς αναφέρεται εδώ η Αγία Γραφή στο μήνυμα που δίνει ο Ησαΐας;

Τα οράματα που έλαβαν οι προφήτες ονομάζονται μερικές φορές «χρησμοί», με την έννοια της επικοινωνίας ή της αποκάλυψης από τον Θεό. (Ορισμένες μεταφράσεις αποδίδουν τη λέξη αυτή ως «βάρος»). Οι νεότερες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής δείχνουν ότι πολλά από αυτά τα μηνύματα γράφτηκαν σε ποιητική μορφή, χρησιμοποιώντας συχνά την παραλληλία. Παραλληλία υπάρχει όταν τα επόμενα εδάφια επαναλαμβάνουν ή, ορισμένες φορές, έρχονται σε αντίθεση με τα προηγούμενα. Για παράδειγμα: «Kατά την ημέρα εκείνη, o άνθρωπoς θα ανασηκώσει τα μάτια τoυ πρoς τoν Δημιoυργό τoυ, και τα μάτια τoυ θα ενατενίσoυν πρoς τoν Άγιo τoυ Iσραήλ» (Ησ. 17:7). Οι λέξεις «Δημιουργός» και «Άγιος» βρίσκονται σε αντιστοιχία μεταξύ τους, με την κάθε εικόνα να μας δίνει περισσότερες πληροφορίες για την άλλη.

Οι προφήτες χρησιμοποίησαν επίσης συνηθισμένα λογοτεχνικά μέσα, όπως μεταφορές και υπερβολές. Για να κατανοήσουμε σωστά και να εφαρμόσουμε τα μηνύματά τους, είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε το είδος γραφής που χρησιμοποιούσαν.

Ένα ακόμη λογοτεχνικό ύφος που συναντάται συχνά στη Γραφή είναι αυτό της «νομικής αγωγής». Για παράδειγμα, στο Ιερ. 2:4-9, ο προφήτης παρουσιάζει τη νομική κατηγορία του Θεού εναντίον του λαού Του, επειδή παραβίασε τις υποχρεώσεις της διαθήκης. Με σκηνικά παρμένα από δικαστήριο, ο συγγραφέας περιγράφει τον Θεό σαν έναν εισαγγελέα που παρουσιάζει τα επιχειρήματα για την απόφασή Του.

Η Αγία Γραφή περιέχει επίσης προφητείες, ιστορίες, ύμνους και παραβολές. Ο Ιερεμίας έλαβε εντολή να συντάξει βιβλίο με όλα τα μηνύματά του (Ιερ. 36:2), ενώ μεγάλο μέρος της Καινής Διαθήκης αποτελείται από επιστολές που απευθύνονται σε άτομα ή σε εκκλησιαστικές κοινότητες. Δεν γίνεται καμία διάκριση ως προς το κύρος του ενός τρόπου επικοινωνίας έναντι του άλλου. Οι επιστολές του Παύλου έπρεπε να θεωρούνται ότι έχουν το ίδιο κύρος με εκείνο των αρχαίων προφητών, καθώς ο Παύλος δίνει στις επιστολές του σαφείς αποδείξεις ότι καθοδηγούνταν από το Άγιο Πνεύμα (βλ. Α’ Κορ. 7:10, 12, 40).

ΣΚΕΨΗ: Ορισμένοι μελετητές δίνουν έμφαση στο ανθρώπινο στοιχείο της Αγίας Γραφής εις βάρος του θεϊκού. Γιατί αυτός ο δρόμος οδηγεί με βεβαιότητα στην πνευματική καταστροφή;