Σχολή Σαββάτου

Μάθημα Σχολής Σαββάτου για ενήλικες.

Η εμπειρία και τα γραπτά της Έλεν Χουάιτ παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με όσα μελετήσαμε αυτή την εβδομάδα σχετικά με τους αγγελιοφόρους του Θεού στην Αγία Γραφή. Και εκείνη έλαβε θεϊκή εντολή να καταγράψει όσα της αποκαλύφθηκαν.

Αναλογιζόμενη το 1909, η Έλεν Χουάιτ έγραψε: «Εξαιτίας του ατυχήματος που παραλίγο να μου κοστίσει τη ζωή, η υγεία μου ήταν ασθενική και δεν ήμουν σε θέση να γράψω… Όμως, ένα βράδυ ο άγγελος του Κυρίου ήρθε στο προσκέφαλό μου και μου είπε: “Πρέπει να γράψεις όσα σου δίνω”. Εγώ είπα: “Δεν μπορώ να γράψω”. Και πάλι δόθηκε η εντολή: “Γράψε αυτά που σου δίνω”. Σκέφτηκα να προσπαθήσω και, παίρνοντας μια ξύλινη βάση γραφής από το τραπέζι, άρχισα να γράφω και διαπίστωσα ότι μπορούσα να σχηματίζω τις λέξεις με ευκολία» (The General Conference Bulletin, 31 Μαΐου 1909).

Όπως και οι θεόπνευστοι συγγραφείς της Αγίας Γραφής, έτσι και η Έλεν Χουάιτ χρησιμοποίησε λογοτεχνικούς βοηθούς. Οι γραμματείς έκαναν τη δουλειά που αναμένεται να κάνουν οι επιμελητές κειμένων - να βοηθούν τους συγγραφείς να εκφράζουν τα μηνύματά τους με σαφήνεια, χωρίς όμως να εισάγουν δικές τους σκέψεις. Δεν ήταν συγγραφείς-φαντάσματα ούτε συνδημιουργοί. Η δουλειά τους στηριζόταν αποκλειστικά στο περιεχόμενο που η ίδια η Έλεν Χουάιτ είχε ετοιμάσει, είτε με το χέρι της είτε μέσα από τις ομιλίες της.

Επίσης, η Έλεν Χουάιτ χρησιμοποίησε, ανέφερε και προσάρμοσε υλικό στα κείμενά της από άλλες λογοτεχνικές πηγές, προκειμένου να βοηθηθεί στην παρουσίαση των μηνυμάτων της. Το γεγονός ότι σύστησε στους αναγνώστες της ορισμένα από τα ίδια τα βιβλία που χρησιμοποίησε, αποδεικνύει ότι δεν είχε σκοπό να εξαπατήσει ή να φερθεί άδικα σε εκείνους τους συγγραφείς. Απλώς βρήκε στη γλώσσα τους κατάλληλες εκφράσεις για να μεταφέρει τις αλήθειες που επιθυμούσε να διατυπώσει.

Τι γίνεται, όμως, με τις αποκλίσεις ή τις ανακρίβειες; «Όσον αφορά το αλάθητο», έγραψε, «ποτέ δεν το διεκδίκησα· μόνο ο Θεός είναι αλάθητος» (S.M., βιβλίο 1, σελ. 37).

Μπορεί κανείς να συναντήσει στα συγγράμματά της ορισμένες δηλώσεις που είναι δύσκολο να κατανοηθούν ή να εναρμονιστούν με άλλες. Η ανθρώπινη φύση της Έλεν Χουάιτ δεν παραμερίστηκε από τη θεϊκή της κλήση. Όπως όλοι μας, έτσι και η Έλεν Χουάιτ αναπτυσσόταν και ωρίμαζε, γεγονός που αντικατοπτρίζεται ξεκάθαρα στα γραπτά της.

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, αλλά αξίζει να επαναληφθεί, η ίδια διόρθωνε επίσης εκείνους που πίστευαν ότι κάθε λέξη που έγραφε προερχόταν απευθείας από τον ουρανό. «Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να ειπωθούν καθημερινά πράγματα, καθημερινές σκέψεις πρέπει να απασχολούν τον νου, καθημερινές επιστολές πρέπει να γράφονται και να δίνονται πληροφορίες που μεταφέρονται από τον έναν εργάτη στον άλλον. Τέτοια λόγια και τέτοιες πληροφορίες δεν δίνονται με την ειδική έμπνευση του Πνεύματος του Θεού» (S.M., βιβλίο 3, σελ. 58).